3 maart 2026
Interview lijsttrekker Cees Lock in AD
Hieronder kunt het volledige interview met Cees Lock lezen, geplaatst door het AD met het oog op de aankomende gemeenteraadsverkiezingen. Het artikel is geschreven door Sharon Story. De foto's zijn gemaakt door Rias Immink.
SGP-lijsttrekker Cees Lock (45) over verlies, geloof en een veranderend land: ‘Het gaat te veel om scoren’
Cees Lock (45) woont al zijn hele leven in Hardinxveld-Giessendam. Hij kent het dorp door en door; van de straten tot aan de mensen. Als kersverse lijsttrekker van de SGP is hij voor veel inwoners dan ook een vertrouwd gezicht in de lokale politiek.
„Ik wilde dit gesprek in de raadszaal voeren, maar die is helaas bezet”, zegt Cees Lock terwijl hij door het gemeentehuis loopt. Niet het gemeentehuis van Hardinxveld-Giessendam, maar dat van West Betuwe.
Want niet alleen zat hij de afgelopen vier jaar namens de SGP in de gemeenteraad van Hardinxveld-Giessendam, ook doordeweeks is het gemeentehuis zijn werkterrein. Hij werkt daar als bestuursadviseur voor West Betuwe.
Verlies van zusje
Lock werd geboren in een gezin met drie kinderen. Hoewel hij terugkijkt op een gelukkige jeugd, werd hij al op jonge leeftijd geconfronteerd met een ingrijpend verlies. Toen hij 4 jaar oud was, stierf zijn 1-jarige zusje. „Ze had een aangeboren hartafwijking en overleed uiteindelijk aan een longontsteking.
Aan die periode bewaart hij weinig concrete herinneringen. „Maar het verlies van mijn ouders was voelbaar.” Het verdriet van zijn ouders werkte door in de manier waarop hij opgroeide: in een warm, maar ook beschermend gezin, „waarin zorgen zoveel mogelijk bij ons werden weggehouden”.
Het geloof speelde een belangrijke, troostende rol binnen het gezin. Vooral voor zijn ouders bood het houvast na het overlijden van hun dochter. „Het geloof dat zij in de hemel was en daar geen pijn of verdriet meer kende, gaf rust en vertrouwen.”
Het vroege verlies van zijn zusje en het geloof waarin hij opgroeide, vormen tot op de dag van vandaag de persoonlijke achtergrond van Cees Locks politieke betrokkenheid. © Rias Immink
Lock ervoer het opgroeien binnen de Gereformeerde Gemeente als ‘een warm bad’. Toch schuurde het in zijn puberjaren soms. „Ik kon in mijn puberjaren ook wel eens rebels zijn; zo ging ik naar sport- en uitgaansgelegenheden. Daar waren mijn ouders absoluut niet blij mee.”
Jan de Vos
In zijn twintiger jaren begon Lock zich steeds meer voor politiek te interesseren. Hij raakte actief betrokken bij de SGP‑jongeren en volgde de landelijke politiek op de voet.
Waar die belangstelling precies vandaan komt, weet hij zelf niet. „Geen idee eigenlijk, maar ik woonde jarenlang in de straat bij Jan de Vos, voormalig fractievoorzitter van de SGP. Misschien heeft dat onbewust toch iets aangewakkerd.”
Hoe kijkt hij nu naar Den Haag? „Tsja.” Er volgt een zucht. „Je ziet dat de politiek de laatste jaren sterk versnipperd is geraakt.” Volgens hem draait het steeds vaker om ‘snelle winst’ in plaats van om inhoud. „Het gaat om scoren. Standpunten worden radicaler om de aandacht van de kiezer vast te houden.”
Het maakt niet uit wie je bent of wat je achtergrond is… Dat gevoel van samen zijn mis ik soms in een steeds individueler land
Die ontwikkeling ziet hij terug in het grillige vertrouwen van kiezers. „Elke keer staat er weer een nieuwe held op van wie iedereen denkt: wauw, die gaat het helemaal maken. En een paar maanden of jaren later is de teleurstelling net zo groot als de politieke belofte niet is waar gemaakt.”
Verzuiling
Lock verlangt in dat opzicht soms terug naar een overzichtelijker politiek landschap. „Ten tijde van de verzuiling waren er gewoon een paar grote partijen: dat gaf mensen houvast. Je wist waar je bij hoorde en waar je aan toe was,” zegt hij. „Nu voelt het soms als dagkoersen.”
Diezelfde zorg klinkt door in hoe Lock kijkt naar de ontkerkelijking in grote delen van het land. „Dat vind ik jammer, want de kerk heeft de samenleving zoveel moois te bieden.
Dat ziet hij terug in initiatieven als de ontmoetingsmaaltijden die hij al jaren vanuit de Gereformeerde Gemeente mede organiseert voor dorpsgenoten en mensen van de voedselbank. „Het maakt niet uit wie je bent of wat je achtergrond is… Dat gevoel van samen zijn mis ik soms in een steeds individueler land.”